جلوه ای از رخ معشوق به ما تابیده

نوری از جنس خدا در همه جا تابیده

مکه روشن شده، خورشید حرا تابیده

ای خدیجه پدر فاطمه آمد، صلوات

انسانهای خوب خوشه های مرواریدند
که داشتن آنها ثروت
و دیدن آنها لذت است ...
یک روز قشنگ ، یک دل خوش
یک لب خندان ، یک تن سالم
دعایم برای امروز و هر روزتان

حکایــت آموزنده:

مردی به عالم بزرگی گفت:

من مالی دارم و می‌خواهم وصیت کنم که فرزندانم پس از مرگم برایم خیرات کنند.

شیخ گفت: «اگر وارد یک غار تاریک شوی، آیا چراغ را روبرویت می‌گیری یا پشت سرت؟»

صدقه و کارهای نیکت را وقتی زنده‌ای انجام بده نه از مال وارثانت!

سبزه ام را می سپارم دستِ آقای نجف
طالِعم دستِ علی باشد برایم بهترستـــ
اِعتقاد هــر کسی باشد برایش محتــرم
سیزده را دوست دارم زادروزِ حیدرست

یاد میکنیم
از آنها که وقتشان
و مکانشان از ما جداست
یاد میکنیم از آنها
که دلتنگشان میشویم
یاد میکنیم از آنها
که هنوز دوستشان داریم
باذكر  يك فاتحه و يك صلوات

گفتم که چرا رفتی و تدبیر تو این بود

گفتا چه توان کرد که تقدیر همین بود

گفتم که نه وقت سفرت بود چنین زود

گفتا که نگو مصلحت دوست در این بود

پنجشنبه آخر سال دلت برای مادر یا مادر بزرگت تنگ میشود، برای پدر یا پدربزرگت یا حتی برای فرزند و خواهر و برادرت؟! حق داری دل تنگ باشی! حق داری دل تنگی ات را با اشکی از چهره فرو بنشانی و خودت را به قدرت وصف نشدنی “رویا” بسپاری و به یاد همه خاطراتت با اویی که امسال عید در کنارت نیست، لبخند بزن.

پنجشنبه آخر سال، دلت می ماند که دلگیر شود از نبودن آنهایی که دوستشان داری و یا خوشحال شد از بی تابی بهاری که می خواهد بار دیگر همه رستنی های سبز رنگش را به تو هدیه کند! مبهوت و سرگردان می مانی از این کنتراست بزرگ معنوی خالق بی همتا، همانی کنتراستی که در حکمت خداوندی ریشه دارد، همانی که بارها و بارها از کودکی برایمان قصه گفتند ” یکی بود یکی نبود”  و حالا این تویی که این قصه ات را برای دیگری همان گونه آغاز می کنی که یکی بود و یکی نبود.